Έχω επισημάνει και με άλλες αναρτήσεις πως η τουρκική εξωτερική πολιτική δρα με απόλυτη επιτυχία, ανταποκρινόμενη στο ρόλο της, σε αντιδιαστολή με αυτή της Ελλάδος που εκ των αποτελεσμάτων, δε φαίνεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Κανείς σώφρων δεν αξιώνει να ανακοινώνονται οι τακτικές των αρμόδιων κάθε φορά υπουργείων, όμως τα αποτελέσματα μας αφήνουν έκπληκτους κάθε που ένα θέμα φαίνεται να να τελεσιδικεί με ευνοϊκές για τους άλλους προοπτικές και τη χώρα μας να ψάχνει απλά το αντίδοτο ή να αποδέχεται το γεγονός και να αφήνει την εξεύρεση λύσεως για το μέλλον και όποτε αυτή χρειασθεί.
Είναι ευνόητο πλέον, πως την εποχή μας σηματοδοτεί ο οικονομικός πόλεμος και λιγότερο μια κλασική πολεμική σύγκρουση. Αυτό είναι ένα πεδίο που μετά από σκληρή δουλειά μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα και στην Ελλάδα. Η οικονομία μας μπορεί και έχει τις δυνάμεις και τις δυνατότητες να επιβιώσει, όμως δεν πρέπει να αμελούμε για το μόνιμο κίνδυνο εξ ανατολών.
Εκεί στα ανατολικά μας, υπάρχει και αναπτύσσεται διαρκώς η φιλοσοφία της προπαρασκευαστικής διαδικασίας ενός επιτυχούς διμερούς πολέμου, σαν αυτούς που στο παρελθόν είχαμε κατ' επανάληψη μεταξύ μας, με τις δυνατόν μεγαλύτερες ζημίες και τη σε μεγαλύτερο δυνατό βάθος εισχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, ώστε οι όποιες διεθνείς παρεμβάσεις όποτε και αν έρθουν να αποδεχτούν ένα τετελεσμένο γεγονός και τη χάραξη νέων συνόρων, δηλαδή στο Νέστο, δημιουργώντας ένα νέο Κόσοβο.















