Στις 05.15΄ το πρωί της 6ης Απριλίου 1941, εκδηλώθηκε η πρώτη επίθεση των Γερμανών εναντίον της Ελλάδας και από της 05.30΄ επεκτάθηκε σ' ολόκληρο το μέτωπο από το τριεθνές μέχρι βόρεια της Κομοτηνής. Για τα επόμενα τέσσερα και πλέον 24ωρα, στα οχυρά της γραμμής των συνόρων, έμελλε να διαδραματιστούν επικοί αγώνες και σκηνές απερίγραπτου ηρωισμού, που θα προκαλέσουν το θαυμασμό όχι μόνο όλου του κόσμου αλλά και των Γερμανών.
Για τους περισσότερους, ακόμα και σήμερα το άκουσμα της μάχης του Ρούπελ είναι απλά ένα πολεμικό επεισόδιο. Δεν φρόντισε το εκπαιδευτικό μας σύστημα να εντάξει στη διδασκαλία του επαρκείς αναφορές και αναλύσεις των κατορθωμάτων του Ελληνοϊταλικού πολέμου και του της συμμετοχής μας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Όσοι είχαν την τύχη να επισκεφθούν ένα από τα οχυρά έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της σημασίας της αντίστασης των ελληνικών στρατευμάτων στην κυριότερη αμυντική γραμμή της Μακεδονίας. Εγώ στην επετειακή μου αυτή αναφορά, θα προσπαθήσω να παρουσιάσω ορισμένα στοιχεία για να προσεγγίσει έστω και ελάχιστα ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται και να αναζητήσει σε άλλες εκτενέστερες πηγές, λεπτομέρειες που θα ολοκληρώσουν την παρουσίαση του μεγέθους των όσων δραματικών περιστατικών έλαβαν χώρα το ανοιξιάτικο εκείνο 5νθήμερο του 1941. Οι αναφορές πρωταγωνιστών της εποχής έχουν τη δική τους βαρύτητα γι αυτό και μνημονεύονται αντί άλλων σχολίων.
"....Ένας επί πλέον εισβολεύς, ένας επί πλέον αντίπαλος ανήκων ατυχώς εις την ομάδα των αυτοαποκαλουμένων πεπολιτισμένων κρατών επιχειρεί να καταπατήση τα ιερά του Έθνους........Θα πολεμήσωμεν αντιτάσσοντες εις την βίαν του επιδρομέως τα όπλα μας και τα στήθη μας, διδάσκοντες και τον νέον αντίπαλον ότι η Ελλάς από την οποίαν ήντλησεν τόσα πολύτιμα διδάγματα δεν αντιμετωπίζεται...." (από την ημερήσια διαταγή του Αρχιστράτηγου Αλέξανδρου Παπάγου).
Ο αγώνας των οχυρών ήταν άνισος. 'Όμως η "Ελευθερία" όπως λέει ο Σολωμός σ' ένα στοχασμό του στους Ελεύθερους Πολιορκημένους είναι μεστή από το χρέος.
Ας πάμε τώρα λίγο πίσω στο χρόνο:
